"Nee hoor, ik heb geen yoga nodig"!

Heerlijk, al die creatieve redenen die ik regelmatig hoor om maar niet aan yoga te hoeven (en willen) doen.
Laatst nog.....leuke vrouw staat hyper de hyper voor mijn neus, te vertellen dat ze het helemaal niet nodig heeft, "yoga, haha, nee echt niet, niks voor mij!"
Als ik vraag waarom niet, wordt ze een beetje nerveus. Ik krijg te horen dat ze heel veel werkt, ze is enorm druk met de kinderen, ze doet aan hardlopen, "want dan kan ik niet nadenken" en ze gaat 4 x in de week naar de sportschool...uh nee die heeft het inderdaad niet nodig!
Ondertussen terwijl ik haar observeer zie ik één bonk spanning. Haar schouders zitten bij haar oren, handen staan strak, zelfs haar kaken staan strak. Het is inderdaad hartstikke duidelijk dat ze heel lekker in haar vel zit ;-)
Ik hoor en zie een ander verhaal. Bij mijn vraag wordt ze nerveus omdat ze geconfronteerd wordt met zichzelf. Ze kan waarschijnlijk slecht nee zeggen op haar werk, ze is in dienst van haar gezin vooral omdat het op haar manier moet, ze blijft doorrennen anders voelt ze zich oncomfortabel en ze MOET sporten omdat dat zo hoort.

Het is ook lastig als je er midden in zit. Zolang je maar door blijft rennen heb je het idee dat je alles onder controle hebt. Het is doodeng om de controle los te laten omdat je niet weet wat er dan gebeurt. Toch zou het best eens fijn zijn om een stap terug te nemen en te observeren wat je doet. Vraag jezelf eens af waarom je zoveel MOET? Wat zou er gebeuren als je niks meer moet van jezelf?

Diezelfde middag zie ik haar van clubje naar clubje rijden met schreeuwende kinderen achter in de auto. Ook haar kinderen hebben een druk programma en moeten van alles doen. Stel je voor dat de kinderen zich vervelen!
Mijn nieuwe generatie klanten staat al klaar, perfect voorbereid door hun drukke ouders......